ՀՀ Պետական եկամուտների կոմիտեի նախկին նախագահ, այժմ «Միասնության թեւեր» քաղաքական նախաձեռնության համահիմնադիր Դավիթ Անանյանը խիստ քննադատության է ենթարկել 2025 թվականին օտարերկրյա ներդրումների աննախադեպ աճի վերաբերյալ Էկոնոմիկայի նախարարության վերջին հայտարարությունները: Ըստ փորձագետի՝ իշխանությունները շահարկում են վիճակագրությունը՝ խորն անկումից հետո տեխնիկական վերականգնումը ներկայացնելով որպես տնտեսական թռիչք։ Ավելի վաղ էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյանը հայտարարել էր, որ 2025 թվականին ներդրումների ծավալը նախորդ տարվա համեմատ աճել է 88 տոկոսով, իսկ օտարերկրյա ուղղակի ներդրումները (ՕՈՒՆ)՝ մոտ 3,6 անգամ։ Մեկնաբանելով այս տվյալները՝ Դավիթ Անանյանը հաստատել է, որ թվերն իսկապես վերցված են պաշտոնական աղբյուրներից, սակայն հորդորել է դրանք դիտարկել ավելի լայն մակրոտնտեսական համատեքստում։ «Բայց եթե դրանք չվերլուծենք, ստացվում է այն, ինչ հաճախ փորձում են ներկայացնել՝ ներդրումային բումի պատրանք», — նշել է հարկային գերատեսչության նախկին ղեկավարը։ Անանյանը պարզաբանել է, որ 2024 թվականին իրական հատվածում ուղղակի ներդրումների զուտ հոսքը բացասական է եղել և կազմել է մինուս 47,5 միլիարդ դրամ, ինչը փաստացի նշանակում էր կապիտալի արտահոսք։ Անցյալ տարի ՕՈՒՆ-ի ցուցանիշը գտնվում էր ծայրահեղ ցածր մակարդակի վրա՝ երկրի ՀՆԱ-ի ընդամենը մոտ 0,3 տոկոսը։ 2025 թվականին պլյուս 93 միլիարդ դրամի անցումը, ըստ փորձագետի, զուտ մաթեմատիկական հետևանք է։ «Երբ բազան բացասական է կամ ծայրահեղ ցածր, ցանկացած վերականգնում թվերով կարող է թվալ պայթյունային աճ», — ընդգծել է նա: ՊԵԿ նախկին նախագահն անդրադարձել է նաև ոլորտային նախարարության կողմից ներկայացված ֆինանսական մուտքերի աշխարհագրությանը։ Նշելով այնպիսի իրավազորությունների առաջատարությունը, ինչպիսիք են Լյուքսեմբուրգը, Սինգապուրը և Շվեյցարիան, նա պարզաբանել է, որ այդ պետությունները հաճախ հանդես են գալիս լոկ որպես ֆինանսական միջնորդներ: Նման վիճակագրությունը, ըստ մասնագետի, ցույց է տալիս տրանզակցիաների գրանցման հարթակը, այլ ոչ թե ներդրողների կապիտալի իրական ծագումը։ Եզրափակելով խոսքը՝ Անանյանը հարցադրում է արել հայտարարված միջոցների՝ երկրի տնտեսության վրա փաստացի ազդեցության վերաբերյալ։ Նրա գնահատմամբ՝ ակնկալվող կայուն արդյունաբերական աճի, արտահանման ընդլայնման և աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման փոխարեն Հայաստանում նկատվում են կառուցվածքային տատանումներ և արտահանման ցուցանիշների անկում: Մասնագետն ամփոփել է, որ արտաքուստ ճիշտ թվերը մեկնաբանվում են խեղաթյուրված կերպով և քաղաքականացվում են, ինչն արդեն իրագործվող տնտեսական քաղաքականության որակի հարց է։